Ζουν ανάμεσά μας… | Katerini News | Ειδήσεις Κατερίνη

Ζουν ανάμεσά μας…

Τώρα το καλοκαίρι η θερμοκρασία ανεβαίνει, το σπίτι μετατρέπεται σε φούρνο, όλοι αισθάνονται την ανάγκη για στιγμές δροσιάς σε ανοικτούς χώρους ή σε κάποια παραλία. Όταν λέμε όλοι εννοούμε όλοι κυριολεκτικά. Ακόμα και κάποιοι που ίσως είναι λίγο διαφορετικοί στον τρόπο που κινούνται, που μιλάνε, που βλέπουνε, που συμπεριφέρονται. Ο λόγος, για τα άτομα με ειδικές ανάγκες (α.μ.ε.α.) ή ειδικές ικανότητες κατ’ άλλους, που υπάρχουν ανάμεσά μας, ζούνε μαζί μας και μπορεί να είναι συγγενείς μας, φίλοι μας ή απλώς συμπολίτες μας. 

Δεν είναι υπερβολή να πούμε πως οι περισσότεροι άνθρωποι δεν είναι εξοικειωμένοι με την αναπηρία, πόσο μάλλον να συνυπάρχουν με αυτήν. Στόχος αυτού του κειμένου δεν είναι να μιλήσει για δικαιώματα, για αποδοχή ή για σεβασμό στην ιδιαιτερότητα, έννοιες και προβληματισμοί που σε όλες τις πολιτισμένες κοινωνίες θεωρούνται λυμένες και δεδομένες από καιρό. Στόχος είναι να πληροφορήσει για τρόπους συμπεριφοράς απέναντι στην αναπηρία και στα α.μ.ε.α.  έτσι ώστε να αποφεύγονται δυσάρεστες στιγμές και για τις δύο πλευρές.

Αν και εργάζομαι χρόνια με ανθρώπους με κινητικά προβλήματα και αναπηρίες, δεν θεωρώ τον εαυτό μου ειδικό στο να συμβουλεύσει και να προτείνει τρόπους σωστής συμπεριφοράς. Βρήκα όμως πολύ έγκυρο και γλαφυρό τον τρόπο με τον όποιο η συγγραφέας Tiffiny Carlson το κάνει. Με σοβαρή κινητική αναπηρία η ίδια, παρουσιάζει σε πρώτο πρόσωπο έναν δεκάλογο συμβουλών για καλύτερη συναναστροφή και επικοινωνία με τα άτομα με ειδικές ανάγκες.

1. Αποφύγετε επαίνους του τύπου «είσαι πηγή έμπνευσης για όλους μας» κτλ.

Δεν δέχομαι ότι αποτελώ έμπνευση για κανέναν όταν βγαίνω να αγοράσω λίγο γάλα ή ένα ψωμί. Προσπάθησε να μη μου δείχνεις το θαυμασμό σου απλά επειδή προσπαθώ να ζήσω τη ζωή μου όσο πιο φυσιολογικά μου επιτρέπει η αναπηρία μου. Αυτού το τύπου τα σχόλια μου θυμίζουν πόσο διαφορετικοί πιστεύει ο κόσμος ότι είμαστε στην πραγματικότητα.

2. Μη μας μιλάτε πιο δυνατά.

Μπορεί να μην μπορώ να βαδίσω, αλλά δεν είμαι ούτε χαζός ,ούτε κουφός.

3. Ρωτήστε μας πριν μας βοηθήσετε.

Το ότι θέλεις να βοηθήσεις είναι πάντα όμορφο και αισιόδοξο. Πάντως, το ότι θέλεις δε σημαίνει ότι απαραίτητα μπορείς, αλλά και να μπορείς δε σημαίνει ότι πάντα το χρειάζομαι.

4. Μη στηρίζεστε πάνω στα καροτσάκια μας.

Κάποτε περπατούσα και ξέρω πως είναι κουραστικό να στέκεσαι όρθιος για πολύ ώρα. Τώρα όμως, το καρότσι μου είναι τα πόδια μου. Δεν είμαι ούτε υποπόδιο ούτε έπιπλο για να ξαπλώνεις επάνω του.

5. Συστήστε άμεσα τον εαυτό σας.

Σε παρέες με άτομα με σοβαρά προβλήματα όρασης πες απευθείας ποιος είσαι. Αυτό θα τους βοηθήσει να καταλάβουν πόσο κοντά είσαι και θα τους επιτρέψει να έχουν περισσότερο χρόνο να «δουν» τι άλλο τους περιβάλλει.

6. Μην πανικοβάλλεστε  – είναι απλά ένα αναπηρικό καρότσι!

Ίσως αν το δουλέψεις λίγο στο μυαλό σου θα έχεις κάνει σίγουρα μια καλή αρχή… Μείνε ψύχραιμος υπάρχουν τρομακτικότερα πράγματα στη ζωή από εμάς.

7. Αναφερθείτε σε εμάς βάζοντας το άτομο πρώτα.

Όταν αναφέρεσαι σε εμάς προτίμησε το άτομα με αναπηρίες αντί για το ανάπηροι. Το πρόσωπο προηγείται των χαρακτηριστικών του. Η σωστή χρήση της γλώσσας, ίσως μας διδάσκει και το πώς να σκεφτούμε διαφορετικά.

8. Αποφύγετε την συγκαταβατικότητα.

Οπωσδήποτε δεν έχω ανάγκη από συγκαταβατικά, συμπονετικά ή ενθαρρυντικά σχόλια στις διαπροσωπικές μου σχέσεις. Απλά θυμήσου δεν είμαι τόσο διαφορετικός επειδή δεν περπατάω.

9. Μιλήστε μαζί μας και όχι μόνο σε όποιον μας συνοδεύει.

Συχνά συμβαίνει στην καθημερινότητά μας, οι άνθρωποι να προτιμούν να επικοινωνούν για εμάς αλλά όχι με εμάς, παρά με αυτούς που μας συνοδεύουν. Πηγαίνω στο εστιατόριο και ρωτάνε τον συνοδό μου τι θα παραγγείλω. Έχε κατά νου πως όλες οι αναπηρίες δεν επηρεάζουν απαραίτητα και τη νοητική μας ικανότητα.         

10. Όταν αμφιβάλετε σκεφτείτε τον «χρυσό κανόνα».

Πάνω από όλα ακολούθησε το χρυσό κανόνα «να συμπεριφέρεσαι όπως θα ήθελες να σου συμπεριφερθούν». Αμοιβαίος σεβασμός. Αν μάθεις καλά αυτόν τον κανόνα μάλλον δεν είναι απαραίτητο να θυμάσαι τίποτα άλλο!

Η κοινωνία μας είναι σύνολο μεμονωμένων ατόμων. Ο καθένας από εμάς μπορεί να κάνει τη διαφορά και με το παράδειγμά του να αλλάξει τρόπο και άποψη στους πολλούς. Η συναναστροφή μας με ανθρώπους με αναπηρίες είναι όσο δύσκολη θέλουμε εμείς να την κάνουμε!

Χοντολίδης Πάνος

Φυσικοθεραπευτής (MSc PT)