Δε σου κάνω τον άγιο… | Katerini News | Ειδήσεις Κατερίνη

Ορισμένοι εκφράστηκαν θετικά, αλλά κάποιοι άλλοι, όμως, κατακεραύνωσαν τον ιερωμένο. «Να πάει σπίτι του, που τον πληρώνουμε για να χορεύει», «να τον ξυρίσουν», «να τον αφορίσουν», «ο παλιοβλάσφημος, που είναι και παπάς, αντί να δίνει το παράδειγμα της σεμνότητας σηκώνεται και χορεύει με τις άλλες τις ξετσίπωτες», «την Κυριακή στην εκκλησία τι θα λέει; Θα μιλάει για εγκράτεια;».

Ας μη συνεχίσω, έχετε καταλάβει, άλλωστε πόση βαθιά χριστιανική αγάπη μπορείς να καταγράψεις από συνανθρώπους σου; Έτσι κι αλλιώς, προσωπικά συμφωνώ όχι μόνο με την εν λόγω εκδήλωση του ιερέα, αλλά με κάθε αντίστοιχη πράξη ανθρώπου της Εκκλησίας. Ας αφήσουμε την υποκρισία κατά μέρος, αρκετά ανεχτήκαμε την τυπολατρεία και τους Έλληνες «χομεϊνήδες» και τους «χεζμπολάδες» – επί τόσα χρόνια.

Οι ιερείς πρέπει να είναι μέρος της κοινωνίας και της ζωής μας, πρέπει να συμμετέχουν σε αυτή, να ξέρουν πώς νιώθουμε και όχι να στέκονται από άμβωνος και να προβαίνουν μόνο σε διδαχές που εσωκλείουν αποκλειστικά θεωρία, δίχως κανένα αντίκρισμα σε ό,τι βιώνουμε κάθε ημέρα.

Ο εν λόγω ιερέας βρέθηκε στο γλέντι, μπορεί να ήπιε και ένα ποτήρι κρασί -και καλά έκανε, ευλογημένο είναι- και σηκώθηκε να χορέψει, να συμμετάσχει και εκείνος στη χαρά των υπολοίπων παρευρισκομένων. Πού το κακό, δηλαδή; Πού συνίσταται, ακριβώς, η αμαρτία αυτού του ανθρώπου; Χόρεψε και γέλασε. Ή θα έπρεπε να αφορίσει «τις ξετσίπωτες», που έγραψαν οι μουτζαχεντίν της πίστης;

Ναι, δε θέλω παπάδες που θα προσποιούνται σε εμάς τους… «αμαρτωλούς», ότι είναι άγιοι. Έχω δει «άγιους πατέρες της Εκκλησίας» που έχουν διαπράξει αίσχη. Θέλω οι ιερείς να είναι κανονικοί άνθρωποι, να ξέρουν τι θα πει αμαρτία, για να μπορούν να συγχωρέσουν και πιο εύκολα το ποίμνιό τους. Ο ιερωμένος παππούς μου σηκωνόταν και χόρευε τσάμικο και έλεγε ότι «η αμαρτία είναι στο μυαλό και σε κάποιες πράξεις, όχι στον χορό και στο γλέντι, που μοιράζεσαι αγάπη με ανθρώπους».

Τέτοιους παπάδες θέλω, όχι μουλάδες που εκδίδουν φετφά και κατακεραυνώνουν τις ανθρώπινες εκδηλώσεις αγνής χαράς. Επίσης, θέλω και ανθρώπους που δεν κρίνουν τους άλλους με ευκολία -θεωρώντας ότι οι ίδιοι κουβαλάνε μέσα τους την αγιοσύνη- που δεν στηλιτεύουν με τα λόγια τους ιερείς που συμμετέχουν στην κοινωνικότητά μας.

Άλλωστε, ένας πολύ θεϊκά ροκ τύπος, κάποτε, είχε πει περί αναμάρτητου και λίθου, σωστά;

Εσείς οι σχολιαστές του παπά, λοιπόν, μη μας κάνετε τους αγίους, δεν είσαστε, κανείς μας δεν είναι. Η πίστη και η αγιοσύνη χρήζει προσωπικής σκέψης και αυτοελέγχου των πράξεών μας. Άλλωστε, αγαπητοί μου χριστιανοί, υπερασπιστές των αγίων και οσίων της πίστεώς μας, έχει, επίσης, ειπωθεί, το θυμόσαστε;

Μην κρίνετε, για να μην κριθείτε.
Ευλόγησον…

Πηγή: www.protagon.gr